Walter Wolff
Walter Wolff (4-5-1981 – 25-6-2023)
Onze vriend en pianist Walter Wolff is op 25-6-2023 overleden in Helsinki, we zullen hem vreselijk missen, deze pagina is aan hem gewijd!
Walter was de beste leraar die je je kunt voorstellen, hij liet ons zien hoe we echt een jazzimprovisator kunnen zijn, hoe we op een prachtige en stijlvolle manier met veranderingen in het leven kunnen omgaan.
Pagina onder constructie….
foto Suzanne Arts
Walter in de Group
Eef:
Ik speelde met Walter van ongeveer 2007 tot 2013, het jaar waarin hij gedwongen werd te stoppen met pianospelen. Walter en ik studeerden samen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag als onderdeel van een lichting studenten die nog steeds goede vrienden zijn.. tot op de dag van vandaag. Met deze eerste lichting ontstond de Eef van Breen Group
Walter speelt op onze eerste twee cd’s Playing games en Changing Scenes.
Hiernaast 2 tracks; This be the Verse (Playing Games) en een piano solo stuk Kill that Bitch (Changing Scenes).
Het eerste stuk namen we ook vocaal op maar i.v.m. de rechten van het gedicht van Philip Larkin is het nooit op het album verschenen..tijdens de opname, Indiaas harmonium/zang, had hij zijn beide handen nodig zodat ons andere helaas óók veel te vroeg overleden grouplid Matthias Mooij voor de lucht zorgde.. Het zorgde voor een hilarische opname… Klik op de link rechts onder
Als ik zowel Walter’s spel als zijn persoonlijkheid in één woord zou moeten samenvatten, zou het ‘stijl’ zijn.
Walter had het zeldzame vermogen om tegelijkertijd te luisteren en te spelen, wat hem tot een fantastische jazzpianist maakte. Ik kon met hem naar het onbekende vliegen, wetende dat we altijd weer ergens samen zouden ‘landen’.
Hij was een echte improvisator, ook in het leven.. hij was een meester in het omzetten van grenzen in kansen..
Walter Wolff Trio
Met zijn trio; een klassiek jazztrio (piano, bas, drums) wist hij zijn eigen muzikale taal te overstijgen, ondanks de intimiderende erfenis van de beroemde jazztrio’s uit de VS.. het schrijven van eenvoudige maar mooie melodieën als muzikaal voertuig naar een wereld van improvisatie.
Hij maakte met dit trio bestaande uit Franscesco Angiuli, Andreas Fryland en hemzelf 3 CD’s Hiernaast zijn ze te bestellen of te beluisteren…Walter’s helden waren de (neo)be-boppers als Herbie Hancock en Chick Corea, maar ook de oude meesters als Billie Strayhorn, Oscar Peterson en Bud Powell maar ook klassieke componisten als Sibelius en Rachmaninov. Hij hield erg van hard swingen, dat vond ik ook zo leuk aan hem. Hij had een zeer open muzikale benadering en was tegelijkertijd zeer gedisciplineerd. Ik herinner me dat hij tijdens zijn conservatorium periode, maar ook daarna de hele dag de preludes van Rachmaninov studeerde.
Walter had een zeer warme, eerlijke en natuurlijke muzikaliteit. Zijn frasering was in de traditie van de oude jazzmeesters en de harmonieën van zijn composities als “Archipelago” of “Tomorrow” zijn warm en romantisch met een vleugje van Scandinavische componisten als Sibelius of Arvo Pärt.
Walter de componist
Nadat zijn carrière als pianist door zijn beperking zo abrupt en tragisch eindigde, duurde het een paar jaar voordat hij hier mentaal van herstelde. Op een gegeven moment belde hij mij en zei: Hé man! Ik houd nu bijen… echt handig aangezien ik niets meer in mijn handen voel! Dat was Walter… en toen maakte hij de meest fantastische honing en crèmes. En niet lang daarna begon hij ook zijn compositorische vaardigheden te ontwikkelen en schreef hij diverse kamermuziek werken die je hier kan bestellen:
We praatten natuurlijk veel over zijn ziekte, maar de diepste onuitsprekelijke gevoelens die hij had, de angst, de boosheid..die niet te verwoorden viel stopte hij in zijn composities.
Hiernaast het album dat hij met Merel Junge (viool), Gabi Sultana (piano) en Tomas Nuñez-Garcés (cello) opnam is te bestellen als je op de foto rechts klikt
Zijn composities worden uitgegeven door Donemus, binnekort volgt hier de lijst: https://donemus.nl/composer/carl-walter-wolff/
